Uwaga! Drastyczne opisy i zdjęcia!

„Misją od Boga każdego medyka jest blokowanie choroby i jej eliminacja, lecz zadanie, nad którym będziemy tu pracować jest całkowitą odwrotnością tej reguły” (Dr Shirō Ishii)

Nauka w służbie ludzkości. Humanitaryzm. Człowieczeństwo. Nie zawsze i nie wszystkim przyświecały te wspaniałe wartości. W historii świata zdarzało się już wielokrotnie, że słowo „ludzkość” zastępowano zgoła mniej liczebną populacją i dorobek wybitnych uczonych uświetniał zapędy imperialistyczne władców tego świata, stając się śmiertelnie niebezpieczną bronią wymierzoną w jego wrogów.

(więcej…)

Historia białego domu w Izbicy zwróciła moją uwagę już jakiś czas temu, głównie ze względu na kontrowersje, jakie związane są z tym miejscem. „Mówią, że krew tam cieknie ze ścian…”, „… mieszkańcy mówią, że z domu dochodzą dziwne odgłosy (…)”, „… wyraźnie słychać płacz dziecka, a czasami nawet słychać, jakby ktoś walił pięścią w szybę”, „Każdy z nas o tym słyszał, trudno nie wiedzieć, kiedy się samemu żyje tuż za rogiem (…) najwięcej o sprawie może powiedzieć miejscowy ksiądz (…)” – to zaledwie garstka komentarzy, które pojawiły się w ciągu kilku ostatnich lat na temat rzekomo nawiedzonej posesji, stojącej na trasie Lublin – Zamość. Niewiele faktów, masa plotek i zasłyszanych gdzieś opowieści uczyniły z domu w Izbicy niezwykle atrakcyjny cel wycieczek najróżniejszej maści „łowców duchów” z ekipą programu „Nie do wiary” na czele.

(więcej…)

Transylwania każdemu z nas kojarzy się przede wszystkim z Władem „Drakulą” Palownikiem oraz zjawiskiem wampiryzmu spopularyzowanym przez mniej lub bardziej udane ekranizacje powieści Brama Stokera pt. „Drakula” (1897). Jednak w skład ziem Siedmiogrodu (jak nazywana jest Transylwania od niem. Siebenbürgen) w latach 1608-1658 wchodziły również Górne Węgry. To tam w Čachticach (węg. Csejte), w zamku górującym dumnie nad okolicą, mieszkał prawdziwy wampir z krwi i kości – hrabina Elizabeth Bathory.

Nazywana jest najsłynniejszą seryjną morderczynią wszechczasów, a także „wampirem z Siedmiogrodu” i „Krwawą Hrabiną”. Podczas procesu sądowego 2 stycznia 1611 roku uznano ją winną śmierci ponad sześciuset osób. Posądzana o wampiryzm i udział w praktykach czarnoksięskich jest dziś symbolem prawdziwej grozy zaklętej w pięknym kobiecym ciele.

(więcej…)

Historia radzieckiej ekspedycji studenckiej Igora Diatłowa w mroźny północny Ural to sprawa jakby żywcem wyciągnięta z „Archiwum X”. Leży tam do dziś z nalepką „niewyjaśnione” i żaden współczesny Fox Mulder nie jest w stanie wyjaśnić, co stało się na stoku góry Cholat Sjakl na początku lutego 1959 roku.

Spróbujmy prześledzić dzieje feralnej wyprawy od momentu jej wyruszenia do chwili, kiedy kończą się zeznania jedynego świadka – Jurija Judina.

(więcej…)

Po raz pierwszy w północnych Niemczech swoje prace wystawia słynny kontrowersyjny szwajcarski artysta Hans Rudolf Giger, znany przede wszystkim jako autor przerażającego Xenomorpha – krwiożerczego Obcego z amerykańskiej serii „Alien”.

Galeria „Fabrik der Künste” w Hamburgu w dniach 20.01 – 04.03.2012 ma zaszczyt prezentować ciekawy zbiór rysunków, szkiców, grafik, obrazów, rzeźb oraz mebli stworzonych przez tego malarza. 29 stycznia miałam okazję odwiedzić wystawę prac H. R. Gigera, dlatego dziś chciałabym podzielić się z Wami tym, co tam zobaczyłam. Jeśli o Gigerze nigdy wcześniej nie słyszeliście, z pewnością nadrobicie to w tej chwili, czytając mojego dzisiejszego posta.

(więcej…)

„Najbardziej przerażającym dźwiękiem na świecie jest bicie własnego serca” (J. Carroll)

Dom to nasz azyl i ostoja, w której zawsze czujemy się bezpiecznie. To miejsce, gdzie możemy się schronić, zostawiając za sobą problemy dnia codziennego. Angielskie powiedzenie „Home sweet home” czy polskie „Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej” odzwierciedla niezwykłe znaczenie ciepła ogniska domowego w życiu każdego człowieka. Nawet zwierzęta instynktownie czują, że ich dom ochroni ich przed wszelkimi nieszczęściami, czyhającymi na nie na tym świecie.

Wyobraźcie sobie swój własny dom, miejsce, gdzie codziennie kładziecie się spać i ufacie, że znajome „cztery ściany” ochronią Was przed Złem tego świata. Kiedy zapada zmrok i zasypiacie w swoich łóżkach, nieświadomie pokładacie wiarę w skuteczność żaluzji antywłamaniowych czy urządzeń alarmowych.

(więcej…)

Weź udział w głosowaniu!

My – horroromaniacy – znamy ich historie niemalże na wylot. Każda jest inna, choć nie mniej przerażająca niż poprzednia. Fikcyjne czarne charaktery zawsze budziły w ludziach dziwną fascynację. Oglądając na ekranie ich poczynania cieszymy się w duchu, że są jedynie wytworem czyjejś fantazji, a nie rzeczywistymi postaciami. Mistrzowsko skrojeni negatywni bohaterowie horrorów to barwna grupka seryjnych morderców, psychicznie chorych maniaków, mściwych bytów chcących wyrównać ziemskie rachunki, a czasem wybitnie inteligentnych jednostek, które wybrały w swym życiu tę mroczniejszą ścieżkę…

Poniżej znajduje się krótka lista najbardziej popularnych czarnych charakterów kina grozy. Krótki opis postaci sugeruje, z jakim bohaterem mamy do czynienia i z jakiego filmu bądź serii pochodzi. Na pewno każdy z Was ma wśród tego upiornego towarzystwa swojego „ulubieńca”. Dlatego też zapraszam Was do głosowania, którego celem będzie odpowiedź na pytanie, która z postaci światowego horroru zasługuje na miano najbardziej popularnego, najbardziej przerażającego i najokrutniejszego czarnego charakteru w historii.

(więcej…)

Współczesne kino grozy to rozpaczliwa walka o uwagę coraz bardziej znudzonego i wymagającego widza. Granica wiekowa miłośników horrorów wciąż niebezpiecznie obniża się w dół. I nie chodzi mi bynajmniej o przypadki takie jak ten z małej miejscowości w stanie Massachusetts, gdzie w jednym z kin zamiast „Megamocnych” puszczono kilkuletnim dzieciakom „Piłę 3D” (2010). Albo ten z roku 2007, kiedy pomyłkowo zamiast familijnego filmu na ekranie pojawiła się scena kobiety rodzącej mutanta z filmu „Wzgórza mają oczy 2” (2007). Dzisiaj dzieciaki po kryjomu oglądają masakryczne jatki gore lub „wertują” zasoby kontrowersyjnej stronki rotten.com. Nastolatki organizują własne wyprawy ghost hunters w niebezpieczne rejony, a dorośli chłoną wszystkie inne okropności, które serwuje nam sieć. Jesteśmy spragnieni obrzydliwości i strachu. Nie wystarcza nam reżyserowany obraz, w którym krew jest w rzeczywistości farbą, a mięso gotowanym kurczakiem. Chcemy zobaczyć prawdę, realną masakrę, prawdziwe emocje i nieudawaną grozę…

(więcej…)